گل يخ

2003-12-10T23:32:00.000+03:30

گزارش تصويری از کنفرانس مطبوعاتی شيرين عبادی در اسلو

2003-11-14T20:14:00.001+03:30

بالاخره زنگ زد و خبر داد... تيم ملی کانوپولوی ايران در بازيهای آسيايی 2003 که در چين تايپه برگزار شد مقام سوم رو به دست آورد...

مامان از روزی که اينا رفتن هر چی اخبار ورزشيه با دقت نگاه کرده... تازه يه بارم از بی خيالی اينا طاقتش طاق شده و زنگ زده روابط عمومی تلويزيون که شما خبر کاهش قيمت عروسکای ملی ( دارا و سارا که قرار بود جای Barbie رو تو ايران بگيره!!! ) رو پخش کردين اما يه کدوم از مسابقه های تيم ملی کانوپولو، کانادايی، آبهای خروشان رو نشون ندادين و طوری برخورد می کنين که انگار خبری نيست...
يکی می گفت چون سابقه قايقرانا خرابه و هر دفه تيم رفته چند نفرشون موندن اينا هم اينجوری تلافی می کنن!!!

شبی که داشتن می رفتن رو تا عمر دارم فراموش نمی کنم...
هميشه تو روزنامه خونده بودم يا تو تلويزيون ديده بودم که دم رفتن به يکی يه گيری دادن و بهش اجازه خروج ندادن اما هيچ وقت همچين آدميو از نزديک نديده بودم. درسته ايندفه خيلی چيزای تلخ ديدم... حس کردم که چه جوری اعصاب تک تکشون رو تا دم آخر له کردن و بالاخره روز 4 شنبه که قرار بود برن گفتن نميريم، برنامه کنسل شده!!! آخه چرا؟ بودجه نداريم!!! تا شنبه شب که بالاخره رفتن بانکوک، کيا التماس کردن و بودجه نداشته يهو از کجا پيدا شد تمی دونم!
شنبه شب کلی ذوق داشتم که بالاخره داره ميره... رفتيم فرودگاه، يه وانت قايقاشونو آورده بود و هر کی بايد قايق خودشو می برد تحويل بار می داد، جالبه نه؟
مربی و هم تيمی هاشو بار اول بود که می ديدم... همشون يه جوری انگار دلشوره داشتن... شايدم تا وقتی هواپيماشون از خاک ايران کنده نمی شد باورشون نمی شد که دارن ميرن... به يکی از بچه هاشون درست لحظه آخر گفته بودن که با خروجش موافقت نشده، من به عمرم نديده بودم يه مرد اينجوری گريه کنه... همين الانم وقتی قيافش مياد تو ذهنم دوباره حالم بد ميشه، تصوير ساکش که با هزار اميد بسته بودش و پاروش که جدا از بقيه يه گوشه افتاده بود...
جواب اين بلايی که سرش آوردنو کی ميده؟؟؟

يکی از دوستاش حرف خيلی قشنگی زد: "ايندفه نذاشتن بره، اما دفه ديگه اگه بره ديگه بر نمی گرده!!!"

2003-10-17T23:54:00.000+03:30

...
سجده بر پست و رياست می کنيم
بر خدا هم ما سياست می کنيم؟
کو نشانی که شما اهل دليد؟
جملگيتان بر نماز باطليد
می چکد اشک بر سر سجاده ها
وای از روزی که افتد پرده ها!
...

از اين واضحترم ميشه گفت؟؟؟ اين قسمتی از شعريه که "عليرضا عصار" اول کنسرتش دکلمه کرد...
اگه بگم تمام سااااااااال منتظر يه همچين شبيم دروغ نگفتم! 5شنبه شب 24 مهر 82 از 9:40 تا 12 زندگی کردم... جيييييييغ زدم... تشويقش کردم... هورا کشيدم... و با تمام وجودم همراهيش کردم... الانم تارهای صوتيم مچاله شدن!
شنيده بودم آهنگايی که از آلبوم "می خور" می خونه خيلی قشنگن و واقعا هم بی نظير بودن... مخصوصا آهنگی که شعرش از "حضرت مولانا" بود، جدا تا عمق وجودم نفوذ کرد انگار سرما و تاريکی مرگو حس می کردم!!!

خانم "سارا نائينی" رو بار اول توی گروه کر کنسرت "گروه پيکولو" ديده بودم... صداش انقدر قوی و آسمونيه که اونشب همه رو تو تالار فارابی مجذوب خودش کرده بود، بعد کنسرت با دوستم رفتيم بهش خسته نباشيد بگيم و ازش تشکر کنيم که ديديم از نظر حرکتی مشکل داره... من اولش خيلی متاثر شدم اما بعدش انقدر تواضع و مهربونيش منو تو همون چند لحظه جذب کرد که ديگه ظاهرشو نمی ديدم! من و دوستم هم هر چی تو سالن حس کرده بوديم رو براش گفتيم اونم گفت واااااای مرسی من ديگه امشب تو آسمونام!
می دونستم که جای پيشرفت زيادی داره... ديشب هم وقتی جزء گروه کر عصار بود اصلا تعجب نکردم.

مردمی که ديشب تو سالن بودن نسبت به پارسال کمتر با آهنگای عصار آشنايی داشتن و باهاش همخونی می کردن!
راستی "شاهکار بينش پژوه" رو هم بالاخره ديدم... خيلی جوونتر از اون چيزيه که من تصور کرده بودم... واقعا اسمش برازنده شه!
درسته که ما گوشمون برای شنيدن موسيقی تربيت نشده... درسته که عده زيادی از ما تا به حال کنسرت نرفتيم اما آدم يه کم هم عقلشو به کار بندازه بد نيست، نه؟ ديشب يه مادر و دختر رديف جلوی ما نشسته بودن و با هر صدای تشويق و جيغ بچه های اکيپ ما بر می گشتن يه نگاه چپی می کردن! يکی نيست بگه خوب ضعف اعصاب دارين برای چی اومدين کنسرت؟ تازه دو دفعه عصار اشاره کرد به سمت چپ سالن که ما نشسته بوديم و گفت همچنان از اين سمت سالن بيشتر صدا مياد! ديگه فکر کنين يکی هم بهتون انرژی بده...

هر سال به من خيلی خوش می گذشت اما امسال يه جور ديگه شدييييييييييييييييييد خوش گذشت ؛)
اميدوارم "می خور" هم سر موقع بياد به بازار... مخصوصا به خاطر اون آهنگی که می گفت دوست دارم... جونمو دادم بهت که ديگه پس نگيرم و ...

2003-10-16T17:57:00.000+03:30

شکلات رو که بهش تعارف کردم يه دونه برداشت، بدون اينکه ازم مناسبتشو بپرسه! پرسيدم نميگی به چه مناسبته؟ گفت آها راستی، به چه مناسبته؟ گفتم به عنوان يه ايرونی بهت تبريک ميگم، به مناسبت شاهکار خانم شيرين عبادی، به مناسبت اينکه دنيا داره زن ايرونی رو تحسين می کنه... گفت چرا ميگی "زن" ايرونی؟ بگو ايرونی! همين جوری باعث به وجود اومدن تبعيض ميشينا! پيش خودم فکر کردم خودمونيم من کلی ذوق می کنم ميگم "زن" ايرونی... من با تمام وجودم شيرزنی مثه خانم عبادی رو تحسين می کنم... بعد از خودم پرسيدم همين آقا اگه يه مرد اين جايزه رو می برد به جنسيتش اهميت نمی داد؟ راستشو بخواين هر چقدر به خودم فشااااااااار آوردم که بگم نه اهميت نمی داد نشد!!!
اما باشه اينم قبول... از فرداش سر تمام کلاسام بعد سلام بهشون تبريک گفتم اما اين بار به عنوان يه ايرونی نه به عنوان يه زن ايرونی... اين افتخار مال تمام ماس جدا از سن و جنس و مذهب و... هرکس که اونو مهم ندونه و بهش افتخار نکنه از ما نيست... ايرونی نيست... محبوب نيست... با ما نمی مونه!
آرزو می کنم بار اول و آخرمون نباشه :)

2003-10-09T01:43:00.000+03:30

اين چند روزه به قول يکی از همکارام "نشستم در خونه درک"!!! اين اصطلاحو منم اولين بار ديروز شنيدم... اگه معنيشو نمی دونين با توصيف حال من متوجه ميشين: تمام احتمالات يه موضوعی رو در نظر بگيرين، هر کدومش که اتفاق بيفته يا نيفته به حال من کوچکترين فرقی نداره و اگه فکر می کنين تو اين شرايط کوچکترين عکس العملی از خودم نشون ميدم، سخت در اشتباهين!
تازه امروز صبح راس ساعت 6:30 تو آسانسور از پسر همسايه پرسيدم: چرا ما بايد بريم سر کار؟ خيلی سريع جواب داد: که بهمون نگن مفت خور!!! همونطور که با همون نگاه بی حالت قبلی نيگاش می کردم تو ذهنم گذشت: چقدر بچه گونه فکر می کنه! من که اصن منظورم اين نبود... بلند گفتم: تازه اگه اينم نباشه که بدتره... پشيمون از اينکه چرا اصن اولين سئوال روزمو ازش پرسيدم فکر کردم مشکل من فعلا، اساسا با فلسفه زنده بودن و زندگی کردن و ...س!

2003-10-08T17:46:00.000+03:30

نمی دونم چمه! خيلی وقته دلم می خواد خيلی چيزارو اينجا بنويسم، اما نمی نويسم... چرا؟ خودمم هنوز دليلی براش پيدا نکردم! هر کی هم حال گل يخو پرسيده همينو جواب شنيده!

2003-10-08T17:34:00.000+03:30

31 شهريور 1382 هجری شمسی = روز شيرين!

2003-10-06T23:59:00.000+03:30

احتمال اعدام افسانه نوروزی در چند روز آينده

2003-10-06T23:52:00.000+03:30

2003-09-08T00:18:00.000+04:30

5شنبه 13 شهريور 1382 عروسی سحر بود، با سالگرد عروسی شيما همزمان شد، همينو ميشه به فال نيک گرفت...
به قول اون يکی ما جدا شرمنده سحريم چون بار دوممون بود که عروسيش می رفتيم... هيچی که نباشه جدا از ادب به دوره که ما يه بار عروسی دعوتش کنيم... يه موقع فکر نکنين برای خودمون ميگيمااااااا بالاخره همه چی بايد دوطرفه باشه ديگه!
ما تا حاضر شيم و جمع شيم و از اين سر تهران بريم اون سر تهران (اونم 5شنبه شب)، ساعت شده بود ده و نيم! من به خودم خوش گذروندم اما کمم بود :( دلم می خواست بازم می رقصيديم... بعضيا هم که هی از موقعيت سوء استفاده می کردن و به عنوان حق السکوت تند و تند عکس می گرفتن...
جاشون خيلی پرت بود! البته الان ديگه عادی شده، مردم بيچاره ديگه برای چيزی که تازه دستور اسلامه بايد پناه ببرن به آغوش طبيعت! چند وقت ديگه تعجب نکنين اگه يه عروسی دعوت شدين که آدرسش حومه زاهدان بود و مجبور شدين يه هفته زودتر راه بيقتين!!!
عروس و دامادو که نگووووووووووو! Hyper Active! عربی هم رقصيدن! اين مدلشو تا حالا نديده بودم... ولی خيلی خوشم مياد اينطوری باشن، اين دامادايی که وايميسن يه گوشه و نه می رقصن و نه قربون صدقه عروس ميرن و نه ... بدجوری حرص منو درميارن... حالا ميگن منع نکنين سرتون مياد... تصور کنين عروسی گل يخ داماد خودش که نمی رقصه هيچی، تازه نميذاره گل يخم از جاش تکون بخوره... منو ببرين سيبری بهتره ها!

2003-09-08T00:14:00.000+04:30

دو هفته پيش برای اولين بار با يه اکيپ زلزله رفتيم باغ يکيشون تو شهريار... من هم بهم خوش گذشت هم شوک شدم هم ماتولی شدم هم تعجب کردم هم عصبانی شدم هم ... راستش نمی دونم آخرش من ضد ضربه ميشم يا ...

2003-09-07T00:02:00.000+04:30

سه هفته پيش با يه سری از بچه های قديمی و جديد 3 تا مينی بوس شديم رفتيم تنگه واشی. من بار دومم بود می رفتم ولی به قول اون يکی تنگه واشی رفتن عين زايمان ميمونه! اونايی که رفتن متوجه ميشن منظورم چيه: هر دفه توبه می کنی ولی...
با اينکه دوست نداشتم تو راه از هم جدا باشيم، چاره ای نبود. نبض اکيپ توی يه مينی بوس ديگه بود اما بچه های ما هم جدا فعال ظاهر شدن... يه مزيت ديگه ماشين ما MP3 Player يکی از بچه ها و بانک سی دی کاملش بود، هر جور موسيقيی که فکرشو بکنين گوش کرديم.
بعضيا امتحانشونو خوب پس دادن... آی از آدمايی که ميدونن بايد چی کار کنن و لازم نيست هيييييييييييييييی بهشون يادآوری کنی خوشم مياد... حالا درسته نيت ما در انتخاب محل برگزاری تور کم پليد نبود اما دليل نميشه بعضی از آقايون با هم و بعضا دست در جيب در حال عبور از آبهای خروشان ديده بشن... من مجبور می شدم متذکر بشم آقای ... به خانم... کمک کنين! ولی شما اصلا فکر نکنين که ما زير آب از قصد پاهامون به هم گره می خورد تا ...! (چه بی جنبه ن بعضيا!!!)
از قسمتای به يادموندنی اين تور کمردرد برادر مهربان بود که حسابی سوژه شد...

2003-09-06T01:20:00.000+04:30

دلخوشی های زندگی مگه چيزی غير از اينم ميتونه باشه؟ وقتی ميشه انقدر راحت انقدر انرژی مثبت داد...
شيرينی زندگی غير از اون کاريه که همسر آقای ... براش کرد؟ رفتنی زنگ زد رو موبايلش و بدون اينکه چيزی بگه آهنگ مورد علاقشو پخش کرد... يادت نره دوست دارم... خيلی دلم تنگه برات...

2003-09-06T01:13:00.000+04:30

تمام اوقات خوب و خوش سفر يه طرف، استقبال بی نظير پدر و برادرای مهربان يه طرف... سه تايی ساعت 3 صبح خوش تيپ اومده بودن دنبال مادر و دختر مهربان... وقتی اومديم خونه حدس بزنين با چه صحنه ای مواجه شديم؟ خونه که از تميزی برق ميزد، تازه شم حدود 50 تا مارگريت کنار ميز تلفن، 50 تا آريستاويراس روی ميز ناهارخوری، 50 تا هم داوودی روی يه ميز ديگه... حسم وقتی وارد خونه شدم غيرقابل توصيفه، يه جور غرور، خوشحالی و تحسين تمام وجودم رو پرکرد... يه سورپريز به ياد موندنی... پدر من بی نظيره :)

2003-09-03T23:57:00.000+04:30

امير هم رفت، جايی که هميشه در تلاش بود تا بره، فرانسه. تازه بعضيا منوی موبايلشونم اينهمه سال به فرانسه بوده Oh la la!!!
خيلی خوشحال شدم کارش درست شد مخصوصا که دفعه پيش به مشکل برخورد، مهمونی خداحافظيش بهانه خوبی شد برای ديدن خودش و پژمان که از وقتی اومده فرصتی پيش نيومده بود ببينمش.

2003-09-03T23:51:00.000+04:30

برگشتنی بيشتر مسافرای قطار همونايی بودن که رفتنی همسفر بودن.... يعنی مسافرايی که جمعا يه هفته با هم بودن، جالب بود همه با هم دوست شده بودن! حدود 20-30 نفر از مسافرا پرنده بودن و می رفتن که توی مسابقات پرواز که در شهر بولو برگزار می شد شرکت کنن (تازه از منم دعوت کردن برم سايتشون و پرواز کنم منم فکر می کنم خيلی بايد هيجان انگيز باشه اما هنوز که هنوزه وقت نکردم برم :( خيلی بچه های بامحبتی بودن و من کلی باهاشون دوست شدم، ديگه يه سره يا داشتيم ورق بازی می کرديم يا می خورديم (با يه هيجانی به صورت غير قانونی چای درست می کرديم!) يا موزيک گوش می کرديم. رفتنی سوار کشتی که شديم يکيشون گيتار زد و خوند و يه سری رقصيدن و کلی خوش گذشت... راستش منم بدجوری ويج ويجم بود برقصماااااااااااا اما با خودم صحبت کردم و متقاعدش کردم که نه!!!

کايسری پياده شديم و رفتيم پيش ...اينا و دو روز اونجا بوديم، خيلی چيزا عوض شده بود... يه عالمه تغييرات محسوس تو آدمايی که قبلا فکر می کردی می شناسيشون!!! بعدش رفتيم استانبول و ديگه تا آخر اونجا بوديم، اتفاقا يکی از پسرای تو قطار که ساکن ترکيه بود تو همون هتلی زندگی می کرد که ما اتاق گرفتيم، کلی به ما کمک کرد و ما رو برد جاهای ديدنی شهر و... بين تمام جاهايی که رفتم از همه بيشتر از موزه جواهرات سلطنتی موزه Topkopi خوشم اومد. تو پاساژ گالريا هم يکی از بچه ها رو ديدم انقدر ذوق کردم آشنا ديدم که نگووووووو اميدوارم ايشون به خودشون نگيرن!

خيالتون راحت باشه من همونقدر که اينجا دختر گليم اونجا هم مادر مهربان نمی ذاشتن بنده يه ذره از گليتم کم بشه! آخرشم اجازه ندادن که من با کوروش برم ديسکو! مادر مهربان خيلی باحال واکنش نشون می دادن... تا وقتی کوروش ما رو می برد می گردوند آخيييييييييي چه پسر با محبتی بود وقتی می گفتم ديسکو با يه ژست حق به جانب می فرمودن ما که اين آقا رو نمی شناسيم!!! ما هم به صورت فوق العاده مثبت شبا فقط می رفتيم بيليارد و بولينگ بازی می کرديم!

يه دفعه تو لابی هتل نشسته بوديم يکی از پسرای ايرونی تو هتل که به قصد زندگی اومده بود سر صحبتو با مادر مهربان باز کرد... راستش من تعريف اينجور آدما رو شنيده بودم و کلی هم تو چلچراغ درباره شون خونده بودم اما قيافم جدا ديدنی بو وقتی ايشون شروع کردن به صحبت: "اينا چی چی می خورن؟ آدم اصن نمی تونه غذاهاشونو بخوره، تهرون ننه هه پلو درس می کرد يه قابلمه می خورديم چی؟ تخرمه! ... اينجا همه عشق و حال می کنن ولی تهرون چی؟ يه عده خاص! البته مام عشق و حالمون به راه بودا يه اکيپ بوديم آخر هفته ها چی؟ جاده، صفا!" حالا شما قيافه مادر مهربان رو تصور کنين که سعی داشت نشون بده کاملا متوجه حرفای پسره هست! من که ديگه در حال انفجار بودم، بعد که رفتيم بالا مامانم می گفت تو فهميدی اينا آخر هفته ها کجا ميرن؟ گفتم ميرن جاده چالوس! گفت آها من فکر کردم اينجا که می گفت يه جای خاصيه!!!

2003-09-03T23:49:00.000+04:30

صنم جونم، شيده جونم مبارک باشه! اصلا عجيب نيست که شما ازدواجتون هم همزمان شد! اميدوارم هميشه شاد باشين :)

2003-08-18T22:46:00.000+04:30

رفتنی همه هيجان زده بودن... هر کی قبلا رفته بود سعی می کرد از تجربه هاش برای بقيه بگه... کنتورم که نمی انداخت! خيلی زود متوجه شدم اگه بخوام به يه سری چيزا توجه کنم بايد همش حرص بخورم ...اينکه ماها (مخصوصا اونايی که خارج زياد ميرن) تو کشور خودمون می خوايم همش حق از دست رفته مون رو بگيريم و به همه چی اعتراض داريم اما خارج که ميريم مووووووووووووووش ميشيم ترسو ميشيم و ديگه هر بلايی هم سرمون بيارن صدامون درنمياد! شنيده بودم که ما ديگه ملت محبوبی نيستيم اما تلخيشو هيچ وقت تجربه نکرده بودم :(

اونجا هر چيزی منو ياد يکی انداخت... همون روزای اول ياد پريسا افتادم. وقتی داشت برام از مردم هند می گفت، گقت که ديگه روزای آخر حالش بد شده از بس هيشکی بهش توجه نمی کرده! اون موقع من پيش خودم گفتم يعنی چی؟ مگه ميشه؟ اما وقتی خودم به چشم خودم ديدم دقيقا متوجه منظورش شدم... برای ما که اينجا زندگی کرديم رفتار اونا عجيبه، بهترين لباست رو بپوشی يا بی ربط ترين تيپ ممکن رو بزنی، آرايش ضغلوووووود کنی يا از زير دوش بدون آرايش بری بيرون هيچ فرقی نمی کنه کسی اصلا کاری نداره چه شکلی هستی... البته می دونين که اين قاعده در مورد کسايی که مثه من از يه زيبايی خيره کننده برخوردارن صدق نمی کنه هاااااااا!!! ولی اگه به کسی نمی گين جدا ديگه روزای آخر حالم بد بود، دچار عقده خود کم بينی در چشم پسران خوش تيپ شده بودم...

زندگی رو مثه ما سخت نمی گيرن! همه با همون چيزی که دارن و هستن خوشن... هيچی رو نمی پيچونن که بعدا 60 نفر بخوان گره ها رو باز کنن...
چقدر از زبونشون خوشم اومد... نمی دونم چه جوری بگم که حسم منتقل بشه... زبونشون مهربونه، به دل می شينه... با اينکه من به جز چند کلمه هيچی متوجه نمی شدم ولی وقتی به ترانه هاشون گوش می دادم حس می کردم که آدم دوست داره مخاطب خواننده باشه!!!
خيلی هم راااااااااااااااحت لباس می پوشن يعنی اعتماد به نفسا يه جور سئوال برانگيزيه! کاری ندارن خوش هيکلن يا نه، اون چيزی رو که دوست دارن انتخاب می کنن.

2003-08-04T14:51:00.000+04:30

کوچيکترين دختر خاله من يه دختر ده ساله شديدا بامحبت و دوست داشتنيه... انقدر موش فارسی حرف می زنه که نگو... الان زنگ زده بود از من بپرسه که من رستوران مک دانلد رفتم يا نه! منم اونجا هر دفعه از دمش رد شدم ياد ترانه افتادم! خيالش که راحت شد من اونجا رفتم پرسيد که من هر دفعه دقيقا چی خوردم! بعدم گفت می خوای برات يه خاطره بگم؟ گفتم بگو. گفت که يه بار خواب ديده که داشته می رفته خونشون (تو تهران) و يهو يه نوری از آسمون بهش تابيده بعد فهميده که اون نوره رستوران مک دانلد بوده!!! بعد همه فاميلو دعوت کرده اونجا و غذا خوردن! از خوابم که پا شده گشنه اش بوده! وقتی هم می خواست خداحافظی کنه گفت ايشالا اينجا هم رستوران مک دانلد باز بشه!!!

مطمئنم نمی تونستين تصور کنين که يه کسی انقدر ذوب در McDonald`s باشه!!! اگه مسئولينش بفهمن...

2003-08-04T13:09:00.000+04:30

سلام من دوباره اومدم!
يه مدت رفته بودم مسافرت... جاتون خالی خيلی خوش گذشت. شديدا به يه استراحت طولانی به دور از همه چی احتياج داشتم... الانم انرژيم چند برابر شده و حالم بسيااااااااااااااار بهتر از قبله...باورتون نميشه ولی حس می کنم بزرگ شدم!!!
به زودی شروع می کنم و سفرنامه گل يخ رو می بينين... بيشتر از همه می خوام نوشته هام خاطره اون روزا رو برام زنده کنن.

اولين خبر غيرمنتظره ای که چند ساعت بعد رسيدنم گرفتم رفتن عليداد بود... می خواستم بگم که بازم... اما نميگم چون وقتی پستش رو خوندم ديدم ديگه جايی برای اون حسا باقی نذاشته... عليداد موفق باشی :)

2003-07-10T01:41:00.000+04:30

يکی ديگه از اين اتفاقا باعث شد من ايمان بيارم که درصد زيادی از آدمای جامعه مون از لحاظ سلامت روانی مشکلای حاد دارن، مريضن! واقعا باعث تاسفه!
نتيجه از نقطه نظر پی آنگاه کيو: دليلی نداره آدمايی که من تو جامعه باهاشون سر و کار دارم مريض نباشن!
نتيجه نهيليستی: من مييييييييييييييييييييدوووووووووونستم!
نتيجه پست نهيليستی: همين روزاس که متوجه شی صد درصد جامعه...

2003-07-10T01:24:00.000+04:30

يه اتفاق ديگه تو اين مدت فوت ناگهانی يکی از فاميلا بود... اين از همه بيشتر باعث شد من تفاوتهای عزاداری يه ايرانی که اينجا بزرگ شده رو با يه ايرانی که اينجا بزرگ نشده ببينم!

2003-07-10T01:05:00.000+04:30

اونی که خيلی دلش می خواست بره، رفت! اول ازدواج کرد بعدم رفت... از حق نگذريم اونچه الان داره آسون به دست نيورده... شايد يه جورايی حقشه... بدون اغراق، دست کم 90 درصد جوونای ايرونی آرزوشو دارن!!! اون يکی و من اين وسط خيلی چيزا ديديم... خيلی چيزا ياد گرفتيم که با کتاب و پند و نصيحت و... نميشه ياد گرفتشون... بايد همشونو زندگی کنی...
يادته دفعه پيش برات از احساسم گفتم وقتی يکی ميره؟ يادته چقدر واکنشای متفاوت ديدم؟ توجيه، تلنگر، تمسخر، تورم وجدان و...
اگه راستشو بخوای ايندفعه دلمم نگرفت... نه! اشتباه حدس زدی! می خوای بگی چون قديمی ترين دوست صميميم بود همه وجودم خوشحاله؟ می خوای مثه "ايران درودی" بگی ما آدما هميشه همه رو متهم می کنيم اما وقتی نوبت اطرافيان خودمون ميشه کاراشونو "توجيه" می کنيم؟ بازم نه!
دلم نگرفت چون تصور اونی که خيلی دلش می خواست بره شيشه ای بود... رويايی بود... جذبت می کرد اما واقعی نبود... شايد همونی بود که می بايست باشه...
از يه شيخی پرسيدن: "کجا خوشه؟" گفت: "اونجا که دل خوشه!"
می دونم اونی که خيلی دلش می خواست بره، دلش اونجا خوشه... همين مهمه!

2003-07-10T00:58:00.000+04:30

سلام :)
اين مدت که نبودم دلم انقد برای گلم تنگ شده بود که نگووووووووووووووووووووووو...
يه سری اتفاقای خوب و غير خوب افتاد، همه پشت سر هم، اونقدر غيرمنتظره که چاره ای نبود جز اينکه يه تماشاچی باشم که بعضی وقتا هورا ميکشه، بعضی وقتا اشک می ريزه، بعضی وقتا ... اما نمی تونه رو نتيجه بازی اثر بذاره!

2003-07-09T01:03:00.000+04:30

از وقتی اين مطلبو تو بلاگ دنتيست ديدم دوست داشتم اينجا هم باشه، از اون سوژه هاييه که چند سال اخير خيلی راجع بهش فکر کردم و باعث خيلی تغييرات تو گل يخ شده...

٭ جريان ادامه تحصيل بعضي ها (از جمله خودم) با توصيفاتي كه قبلا به اون اشاره كردم يه چيزي تو مايه هاي اين حكايت فورواردي:
"...
يك تاجر آمريكايى نزديك يك روستاى مكزيكى ايستاده بود كه يك قايق كوچك
ماهيگيرى از بغلش رد شد كه توش چند تا ماهى بود!
از مكزيكى پرسيد : چقدر طول كشيد كه اين چند تارو بگيرى؟
مكزيكى: مدت خيلى كمى!
آمريكايى: پس چرا بيشتر صبر نكردى تا بيشتر ماهى گيرت بياد؟
مكزيكى: چون همين تعداد هم براى سير كردن خانواده ام كافيه!
آمريكايى: اما بقيه وقتت رو چيكار ميكنى؟
مكزيكى: تا ديروقت ميخوابم! يك كم ماهيگيرى ميكنم!با بچه هام بازى ميكنم!
با زنم خوش ميگذرونم! بعد ميرم تو دهكده مىچرخم! يك ليوان شراب ميخورم و با دوستام شروع ميكنيم به گيتار زدن و خوشگذرونى! خلاصه مشغولم با اين نوع زندگى!
آمريكايى: من تو هاروارد درس خوندم و ميتونم كمكت كنم! تو بايد بيشتر ماهيگيرى بكنى! اونوقت ميتونى با پولش يك قايق بزرگتر بخرى! و با درآمد اون چند تا قايق ديگه هم بعدا اضافه ميكنى! اونوقت يك عالمه قايق براى ماهيگيرى دارى!
مكزيكى: خب! بعدش چى؟
آمريكايى: بجاى اينكه ماهى هارو به واسطه بفروشى اونارو مستقيما به مشترىها ميدى و براى خودت كار و بار درست ميكنى...بعدش كارخونه راه ميندازى و به توليداتش نظارت ميكنى... اين دهكده كوچيك رو هم ترك ميكنى و ميرى مكزيكو سيتى! بعدش لوس آنجلس! و از اونجا هم نيويورك ...اونجاس كه دست به كارهاى مهمتر هم ميزنى...
مكزيكى: اما آقا! اينكار چقدر طول ميكشه؟
آمريكايى: پانزده تا بيست سال!
مكزيكى: اما بعدش چى آقا؟
آمريكايى: بهترين قسمت همينه! موقع مناسب كه گير اومد ميرى و سهام شركتت رو به قيمت خيلى بالا ميفروشى! اينكار ميليونها دلار برات عايدى داره!
مكزيكى: ميليونها دلار؟؟؟ خب بعدش چى؟
آمريكايى: اونوقت بازنشسته ميشى! ميرى به يك دهكده ساحلى كوچيك! جايى كه ميتونى تا ديروقت بخوابى! يك كم ماهيگيرى كنى! با بچه هات بازى كنى!
با زنت خوش باشى! برى دهكده و يك ليوان شراب بنوشى! و تا ديروقت با دوستات گيتار بزنى و خوش بگذرونى!!!
..."

اين همون چيزيه که داره هر روز تکرار ميشه؟؟؟

2003-07-09T00:51:00.000+04:30

2003-06-13T21:30:00.000+04:30

وااااااااااااای که چقدر عصرای جمعه رو دوست ندااااااااااااااارم! هفته پيش اين موقع داشتم کلی خوش می گذروندم... ظهرش که رفتيم نوروزآباد پيش "نيلوفر"... برای من که خيلی هيجان انگيز بود چون تاحالا از نزديک مسابقه اسبدوانی نديده بودم... قبل مسابقه کلی نازش کردم که انرژی بگيره اما مربيش و صاحبش می گفتن که خيلی سر به هواس و اصلا تو حال و هوای مسابقه نيست... نوبتش که شد خوب رفت اما يه خطا داشت... بعدم با يه سری ديگه از بچه ها رفتيم اون رستوران کرديه تو پارک جمشيديه به صرف چای و قليون (هر وقت ميرم اونجا ياد اون سريال کانال 5 می افتم که رفتن اونجا و به زور کشمش پِلَو خوردن!!!) بعدم رفتيم لاوين شام خورديم... نمی دونم ديدين يا نه، تو لاوين يه نوتيس زده که به خانمهای با حجاب اسلامی يه سالاد مجانی می ديم! منم به 2 تا دختر ديگه همراهمون گفتم و 3 تايی حجابامونو کاملا اسلامی کرديم و يکی از پسرا رو فرستاديم توجهشونو به حجاب کامل اسلامی ما جلب کنه، مسئول سفارش يه نگاهی به ما انداخت... خنده اش گرفته بود اما چاره ای هم نداشت، مگه اين چيزا شوخی برداره؟! ... جاتون خالی سالاده يه مزه خوبی می داد که نگو...

2003-06-13T01:32:00.000+04:30

بالاخره بعد از چند ماه 2 هفته پيش با اکيپ خودمون رفتيم سی سنگان. يه سری از بچه ها بار اولشون بود که با ما ميومدن... اميدوارم بهشون خوش گذشته باشه، به من که خيلی خوش گذشت، اول رفتيم ديزين صبحونه خورديم بعدم يه راست رفتيم جنگل، اول ناهار!!! بعدم دو گروه شديم گل يا پوچ بازی کرديم... سر امتياز آخر ديگه داشت کار به دعوا می کشيد! گل دست گروه ما بود و اونا همه رو پوچ کرده بودن جز يکی مونو... همشون ريخته بودن سرش که هول بشه و خودشو لو بده... يکيشون محکم می زد رو دستش!!! منم ديدم اينجوری نميشه يارم بی دفاع مونده هر کی نزديکش می شد يه جيغ بنفش می کشيدم که حق ندارين بهش دست بزنين... اونيم که می زد رو دستش کلی از من کتک خورد!!! آخرش براشون وقت تعيين کرديم و اونا اشتباهی حدس زدن...هوراااااااااااا... گروه ما هم جنگلو گذاشتن رو سرشون... بعدشم وسطی و استپ هوايی بازی کرديم. بعد رفتيم جنگل گردی بعدم لب دريا مراسم پرتاب در آب انجام شد... همه عناصر ذکور دونه دونه پرت شدن تو آب! واکنشها مختلف بود: بعضيا خيلی انرژی هدر می کردن و هی در می رفتن، بعضيا هم خيلی منطقی تسليم سرنوشت می شدن اما سرانجام کار هردو گروه چِيزی نبود جز موش آب کشيده شدن! اين وسط واکنش شوهر دوست من از همه جالبتر بود... احتمال زياد فکر می کرد چون بار اولشه با ما تور مياد و يه چند سالی از ما بزرگتره و احتمالا مثه بقيه پسرا با يه شلوار جين و تی شرت نيومده و ... کسی کاری بهش نداره! اما بسی در اشتباه بود، وقتی رفتن سراغش ديد نميشه بايد اونم بندازن تو آب، نامردی نکرد از وقتی که به همه می دادن تا پول و موبايلشونو از جيبشون دربيارن سر صبر شروع کرد به استريپ تيز کردن... من هي پيش خودم گفتم نههههههههههه شلوارشو نمی خواد دربياره، اينجا اينهمه بانوان متشخص نشستن... اما ايندفه من بسی در اشتباه بودم چون بعد از چند دقيقه با منظره يک عدد (گلاب به روتون!) شورت ماماندوز چارخونه زرد و سبز فسفری مواجه شديم!!! خوب بيچاره نمی دونسته ما چه نقشه ای براش داشتيم که وگرنه حتما يه اسپيدوی مهيج می پوشيد!

نتيجه اخلاقی: خيلی وقتا هم دختر بودن به نفعه!!!

2003-06-06T00:06:00.000+04:30

خيلی وقت بود دلم می خواست مراسم گلابگيری رو ببينم! بالاخره چند هفته پيش با يه اکيپ جديد رفتيم نياسر برای بازديد از اين مراسم... حسابی خورد تو ذوقم :( کل بازديد 10 دقيقه طول کشيد برامون به صورت تئوری توضيح دادن که چه جوری گلاب می گيرن! تنها چيزی که ما ديديم دو تا ديگ دربسته مثل زودپز بود که چند تا لوله ازش اومده بود بيرون!!! بعدش رفتيم يه آبشار ديديم بعدم رفتيم پيش "سهراب سپهری"، چقدر همه چی اونجا ساده ولی در عين حال باشکوه بود...
من دو قسمت سفرمونو از همه بيشتر دوست داشتم يکی پيش سهراب و يکی هم بازديد از يه آتشکده که توش همگی با هم سرود "ای ايران" رو خونديم... هميشه وقتی اين سرود و می خونم يا می شنوم يه حال و هوای خاص بهم دست می ده... يه جورايی غرور همه وجودمو پر می کنه...
آخر سفر به اين نتيجه رسيدم که با هيچ اکيپی به اندازه بچه های خودمون خوش نمی گذره اما سعی خودمو کردم با اينکه اکثرشونو نمی شناختم به خودم خوش بگذرونم و موفق شدم :)

2003-05-18T00:34:00.000+04:30

آنها که به سر در طلب کعبه دويدند
چون عاقبت الامر به مقصود رسيدند
رفتند، رفتند در آن خانه که بينند خدا را
بسيار بجستند خدا را و نديدند
چون معتکف خانه شدند از سر تکليف
ناگاه، ناگاه خطابی هم از آن خانه شنيدند
که ای خانه پرستان، چه پرستيد گل و سنگی
آن خانه پرستيد که پاکان طلبيدند

اينجا کسي است پنهان
دامان من گرفته
خود را ز پس کشيده
بيش آن من گرفته
اينجا کسی است پنهان
چون جان و خوشتر از جان
باغی به من نموده
ايوان من گرفته
اينجا کسی است پنهان
همچون خيال در دل
اما فروغ رويش ارکان من گرفته
اينجا کسی است پنهان...

اينجا کسی است پنهان
مانند قند در نی
شيرين شکر فروشی
دکان من گرفته
جادو و چشم بندی
چشم کسش نبيند
سوداگری است موزون
ميزان من گرفته
چون گل شکر من و او
در همدگر سرشته
من خوی او گرفته
او آن من گرفته
اينجا کسی است پنهان...

گويد ز گريه بگذر
زان سوی گريه بنگر
عشاق روح گشته
ميدان من گرفته
ياران دل شکسته
بر صدر دل نشسته
مستان و می پرستان
ميدان من گرفته

آلبوم "رومی" رو حتما تا حالا همتون شنيدين... به نظر من کار بسيار با ارزش و موندگاريه.
نسل من کمتر با صدای "رامش" آشناست، اما با اين کار گروهيش با "داريوش"، "فرامرز اصلانی"، "شهره آغداشلو" و "عليرضا ميبدی" مطمئنا بين همسنای منم طرفدارای زيادی پيدا می کنه. شعر بالا يکی از ترانه های زيبای رومی با صدای رامشه.

2003-05-12T00:40:00.000+04:30

ديروز بی مقدمه و بدون اينکه انتظارشو داشته باشم همه چی انقدر خوب و خوشحال کننده بود که تونست واقعا حالمو يه کم بهتر کنه... يکی از همکارام باعث شد کاريو انجام بدم که اگه به خودم بود هيچ وقت انجامش نمی دادم، حالا که فکر می کنم می بينم که چقدر حرفش به جا بود... وقتی رفتم کلاس هم ديدم که اين ترم با معلم محبوبم کلاس داريم... بعد هم که اومدم خونه تولد برادرم بود و...

2003-05-08T23:42:00.000+04:30

نمی دونم چه سريه هميشه من بايد همه رو درک کنم... اين عصبيه... اون خسته اس... اين يکی مشکل داره... اون يکی مريضه و... اما وقتی من عصبی بشم، خسته بشم، مريض بشم بازم نوبت منه که اونا رو درک کنم، بازم من بايد کوتاه بيام!

2003-05-08T23:33:00.000+04:30

گل يخ اين روزا پژمرده اس!
يه چند روزيه حوصله خودمم ندارم... همه چی قاطی پاطی شده... ظرفيت عصبيم ديگه تکميل شده... آلرژيم هم به بهار شروع شده و خلاصه ايام بدجوری به کامه!!!
چند روزی هم تعطيلی داشتم که به مسخره ترين وضع ممکن خرابش کردن...

2003-05-02T23:09:00.000+04:30

فعلا... يه مدتيه از اين آهنگ خوشم اومده!

... انا بحبک نور العين...

I`ll be witness to the fact that aaaaaaall I can be is me
There will be no delays today
This ride is for free
So I welcome you aaaaaaall aboard
This is the pay back time...

2003-04-30T22:48:00.000+04:30

چقدر به همدردی با کسی که عزيزشو از دست داده معتقدين؟؟؟
تا امروز به اين مساله اصلا فکر نکرده بودم...

گفت بايد يه مجلس ختم بره اما از کارای اجباری خوشش نمياد.
گفتم خب نرو کسی زورت نکرده!
گفت نميشه مجبورم هر چند که اصلا به همدردی تو اينجور مسائل اعتقادی ندارم!
تو چشام نمی دونم چی خوند که سريع توضيح داد مرگ يه چيز کاملا طبيعيه... مال همه اس... همدردی براش بی معنيه... هر جقدرم کسی که مرده برات عزيز باشه...
ايندفعه نمی دونم چی خوند که ترجيح داد منو با افکارم به حال خودم ول کنه و بره خونه!!!

2003-04-23T00:00:00.000+04:30

Never let a fool kiss you and never let a kiss fool you!!!

2003-04-20T22:02:00.000+04:30

اين ترم بايد کلی درس بخونما! اصلا عين خيالم که نيست هيچی، به جاش هر موقع دلم نخواد، سرکلاسم نميرم! خاصيت بهاره... تو بهار مست و ملنگ ميشم... هی به خودم اخطار ميدم، برای سرپيچی از دستورات خودم تنبيه های ترسناک تعيين می کنم، برای تموم شدن (يا خيلی وقتا شروع کردن!!!) يه کاری ضرب الاجل (چقدر اين کلمه وحشتناکه!) تعيين می کنم و... اما هيچ کدومش به مرحله عمل نمی رسه ؛)
حالا اينا يه طرف... تو بهار اصولا به فضاهای بسته حساسيت پيدا می کنم... نه که هميشه تو خونه بند ميشم! الان هنوز نيومده دلم می خواد دوباره برم بيرون...
همين قدر ما را بس که هنوز هيچی نشده يه بار صدای اعتراض پدر مهربان گوشمان را نوازش کرده!!!

2003-04-19T00:20:00.000+04:30

بالاخره منم واکنش پنجم رو ديدم... تو سينما انقدر حرص خوردم که... الانم اصلا حوصله هيچ چيزو ندارم... بين خودمون باشه از اون موقعاس که دنبال يکی می گردم حرصمو سرش خالی کنم... يه حرکت يا حرف بی موقع = بوووووووووووووم...

2003-04-17T23:47:00.000+04:30

امروز خيلی روز خوبی بود... به من که خيلی خوش گذشت... راستش فکر نمی کردم همه چی انقد خوب پيش بره... هميشه وقتی يه آدم جديد وارد اکيپمون ميشه من يه کم نگرانم که مشکلی پيش نياد... اما همه سعی خودشونو کردن که بهش خوش بگذره...
اول رفتيم اون پاساژه که تو بلوار صباس! اسمشو يادم رفته... (هر دفعه ميرم اونجا ياد اون روز می افتم که تصادف کرديم بعدم رفتيم اون پاسگاهه که تو بلوار صباس! چه کار بدی کرديم به حرف ندا گوش کرديم و به بابای من زنگ نزديم! ولی عوضش خيلی چيزا ياد گرفتم)... بعد رفتيم تاپ که مانتوهاش اصلا به درد نمی خوردن بعدم برج آرين شام خورديم... سس پيازچه رستورانش و پارکينگش از دلايل جذب منه!

2003-04-16T23:51:00.000+04:30

امروز از اون روزايی بود که نه درسم ميومد نه کار!
صبح خواب مونديم... نه سر کار دير رسيدم نه هيچ چيز ديگه ای اتفاق افتاد که عصبيم کنه اما از اون لحظه که پدر مهربان با صدايی که زياد مناسب صبح به اون زودی نيست گفتن: "...(اسم من) پاشوووو، خواب مونديم!" تا ساعتو ببينم و عمق فاجعه رو تخمين بزنم يه حس نگرانی و استرس بدی تمام وجودمو گرفت که انگار کافی بود تا تمام روزمو خراب کنه...
حتما جنس اين حسو ميشناسين و تاحالا حداقل چند دفعه ای تجربه اش کردين... خيلی جالبه که چند ثانيه هم بيشتر طول نمی کشه اما ميتونه تماااااااااااااااام روز آدمو خراب کنه!
يه چيز ديگه هم مزيد بر علت شد اونم بارووووووووووووون امروز بود که بند نميومد... من بارون و هوای بارونی رو خيلی دوست دارم اما لطفا بعدش هوا صاف بشه و خورشيد بياد سرجاش... وگرنه کم کم انرژيم تموم ميشه و :( ميشم!

2003-04-15T00:54:00.000+04:30

نمی خواين ID تون تو ليست ياهومسنجر بعضيا باشه؟ از جاده بپرسين...

2003-04-15T00:48:00.000+04:30

اين چند روزه وبلاگم حسابی قاطی کرده بود :(
اينا هم مال همون روز اوليه که اينطوری شد:

اگه با پيشنهادش موافقين اينو ببينين، شايد اين تنها کاريه که از دستمون برمياد...

اگه می خواستی فرار کنی چرا زودتر اين کارو نکردی؟؟؟ اينهمه مردم کشورتو به کشتن دادی اينهمه... خيلی بی ربطه حرفام؟ مسلما از ديد کسی که به خاطر منافعش دستور کشتن مردم کشورشو ميده و...، حرفای من و امثال من بی معنيه!
دلم می خواست ديروز قيافشو می ديدم... وقتی می بينه مردمش چه جشنی گرفتن... چه جوری يکيشون کفششو درآورده و عقده اين سالا رو با زدن عکسش خالی می کنه... يکی ديگه روی عکسش ... می کنه، چه حسی بهش دست ميده؟
چقدر وحشتناکه يه دنيا از نبود آدم خوشحال بشن!

2003-04-13T15:53:00.000+04:30

درست

2003-04-07T23:04:00.000+04:30

ديشب تولد پسر خاله م بود... به قول يکی دور همی بود... همه با اينکه خسته بودن و از سر کار و کلاس اومده بودن و مطمئنم فکر نمی کردن که انقد خوش بگذره هر کاری از دستشون برميومد انجام دادن تا همه چی خوب پيش بره... خلاصه هر کی هر هنری داشت ارائه کرد!
ديدين وقتايی که انتظارشو ندارين و خوش می گذره يه جور ديگه می چسبه؟
تازه به من يه بادکنک صورتی هم دادن!

2003-04-05T22:33:00.000+04:30

با اينکه خيلی خسته م ولی امروز روز خيلی خوبی بود... همه کلی خوشگل شده بودن، لباس و کفش عيدشونو پوشيده بودن... به همديگه لبخند می زدن...
ولی يه چيزی که بهش توجه کردم و وادارم کرد يه کم دقيقتر نگاه کنم برخورد همکارا و دوستای مختلفم بود... بعضيا خيلی خوشحال بودن با يه لبخند ميومدن سمت آدم 2 يا 3 عدد بوس (راستی واحد شمارش بوسه چيه؟؟؟) رد و بدل ميشد و تبريک سال نو و آرزوی سال خوب و... بعضيا به خوشحالی دسته اول نبودن، لبخند کماکان سر جاش بود اما از بوس خبری نبود، دست می دادن و تبريک و... ( تا اينجاش مشکلی نيست، خوب بعضيا از جمله اينجانب هيچ اصراری ندارن که مثه اون آقايی که رفته بود استاديوم... همه رو ببوسن!) اما يه سری بودن اصلا به روی خودشون نمی آوردن که سال نو شده و بد نيست يه کم انرژی تلف کنن يه تبريک خشک و خالی بگن!!! "سلام، (خوبی؟)" همين! باورتون نميشه من يکی دو مورد اول جا خوردم هنوز داشتم فکر می کردم چی بگم که طرف رفته بود! بعد فکر کردم من اون کاريو انجام ميدم که به نظرم درسته...
يعنی بعضی چيزا انقد بی معنی شده؟ مگه تو سال چند بار اين اتفاق می افته؟؟؟

2003-04-04T21:35:00.000+04:30

تعطيلاتم تموم شد! خوش گذروندين؟
اصلا خوشم نمياد از فردا دوباره بايد برم سرکاراااااااا! (اينم به ياد خيلی موش/ وروجک شديااااااااااااا!!!)
عصر جمعه باشه... آخرين روز تعطيلاتم باشه... شبا 3-4 خوابيده باشی... صبحا (منظورم همون ظهراس) 1-2 بيدار شده باشی...، فکر اينکه فردا بايد 6 صبح بيدار شی...

2003-04-02T00:33:00.000+04:30

امسال عيد مثه هر سال نبود... هيشکی نبود... همه رفتن اونور آب! بيشتر کسايی که هرسال باهاشون خوش می گذشت و خودمون هم متوجه نبوديم امسال ديگه نبودن... خيلی بده هر تيکه يه خونه هر حرف يا هر جا يادآور يه خاطره باشه... خاطره هايی که همه سعی می کنن به روی خودشون نيارن!
اول همه وقتی رسيديم رفتيم عيد ديدنی پيش يه خواهر برادر دوست داشتنی که سال اولی بودن... خيلی چيزا عوض شده بود... از اون مدل عوض شدنايی که نه ميتونی بگی خوبه نه بد... بايد همونجور که هست بپذيريش! چند روز بعد به طرز وحشتناکی همه چی قابل پيش بينی و يکنواخت بود... من تا جايی که می تونستم می خوابيدم و کتاب قطوری رو که با خودم برده بود می خوندم، تازه صرفه جويی هم می کردم که ديرتر تموم شه!!! 2-3 شبش خوش گذشت، با يه سری از دوستامون که اونجا بودن رفتيم بيرون... انقد سجاد و احمدآباد رو دور زديييييييييييييييييييم که... (به قول يکی از بچه ها جردن، ايران زمين مشهد!)
از روز 4-5 هم اون دوستامون رفتن هم برادر من برگشت تهران... قيافه من ديدنی بود! کارد می زدی...
منم ديدم اينجوری نميشه، ديگه تنهايی می رفتم برای خودم گردش! کلی خيابونا رو ياد گرفتم... بعدم يه دوست پيدا کردم انقد مهربان بود... منو برد جاهايی که نرفته بودم، رفتيم يه کافی شاپ باحال تو سجاد که خيلی ازش خوشم اومد، لابی هما و چايخونش، رستوران کنج که به نظرم از بقيه رستورانا باحالتر بود (البته کندز هم بد نبود)...
يه چيزی برام خيلی جالب بود... همون لحظاتی که داشتم فکر می کردم اين دوستم الان ديگه از نظر آداب معاشرت با دختر نمی دونه بايد چی کار کنه بهترين انتخاب ممکن رو می کرد!!! شايد چون من همش داشتم با يه پسر تهرانی مقايسش می کردم... شايدم چون من هيچ وقت همچين تجربه ای رو نداشتم برای خودم يه تصوير غير واقعی ساخته بودم! ولی حرف زدنش، واااااااااااااااااااااای تقريبا همه چی رو بايد دو بار می گفت تا من متوجه بشم!

2003-03-30T22:52:00.000+04:30

من از وقتی متولد شدم تا حالا هيچ سالی عيد تهران نبودم... هر سال آخر اسفند رفتم مسافرت 13-14 فروردين برگشتم تهران... امسال قبل از اينکه بيام يه حس عجيبی داشتم... نمی دونم شايدم يه جور ترس بود... شنيده بودم عيدا تهران خيلی خلوته، خيلی هواش تميزه... حالا که اومدم راستش حس جالبی ندارم همه يا سرشون شلوغه يا نيستن :(
همش فکر می کنم انگار تا آخر اين هفته که تعطيلات تموم ميشه بايد يه سری کار انجام بدم و وقتم کمه اما هيچ اتفاق هيجان انگيزی نمی افته و وقت هم ميگذره...
راستی چرا اينجوريه؟؟؟

2003-03-20T00:54:00.000+03:30

من دارم ميرم مسافرت... اميدوارم تعطيلات حسابييييييييييييييييييييييييييييييي بهتون خوش بگذره... حسابييييييييييييييييييييييييييييييييييييي هم شيطوني کنين ؛)

2003-03-18T18:27:00.000+03:30

کسی ميدونه من چم شده؟؟؟
يه حس عجيبی دارم، اصلا هم دوسش ندارم :(
دلشوره دارم... همش حس می کنم بايد عجله کنم... انگار يه کاريو يادم رفته انجام بدم و هر چی هم فکر می کنم چی بوده انقد افکارم به هم ريخته و قاطی پاطيه که هر چی بيشتر سعی می کنم تمرکز کنم کمتر نتيجه می گيرم:((

چه خبره؟؟؟ اينجا دقيقا مثه خط مقدم جبهه می مونه! گفتن 4شنبه سوری نگفتن اعلام جنگ که!!!
بعد اينهمه انتظار زنگ زده ميگه می خوای اگه می ترسی ماشين ببری بيرون برسونمت خونه ...اينا؟ مگه 4شنبه سوری با هم نيستين؟ يکی نيست بگه آخه مگه تو راننده آژانسی؟؟؟ من اگه می خواستم به خاطر ترس از ماشين بردن بمونم خونه که... من می خوام با تو باشم... حيف که متوجه نيستی...
چرا اکثر اوقات اينجوريه؟؟؟ اونی که می خوای... اونی که نمی خوای...

2003-03-15T23:49:00.000+03:30

بابا گوشی قشنگ!!! حالا يه گوشی خريدی تکه، دست کسی نيست، JLO تو آخرين شوش دستشه،... درست! اما ديگه قرار نشد انقد کلاس بذاری، انقد بسوز بدی... منم بازی ديگه...

2003-03-15T20:44:00.000+03:30

اين متن پايينی رو گل من نوشته، انقد اين چند روز گذشته به من کمک کرده که نگوووووووووو... کلی ورقه بايد صحيح می کردم کمکم کرده رفتيم بيرون به من يه عالمه روحيه داده، نقشه خونم بوده؛ ديروز گل يخو آپديت کرده...
ويج ويجشه بلاگر بشه... منم پی گيری می کنم ؛)

2003-03-14T00:57:00.000+03:30

تو اين روزا چه کارا کرديد؟ مثل بيشتر آدما رفتيد هيات؟! چند درصد از آدمايی که ميرن ايجور جاها ميدونن برای چی ميرن؟ گريه کردن و لطمه زدن به اعضاء بدن يا بلند کردن المهای سنگين برای چی؟ برای ثواب؟ نمی دونم شايد ثوابم داشته باشه!!! سنت عزا داری بخصوص گريه کردن بر می گرده به زمان امويه که محرم و عاشورا وتاسوعا رو جشن اعلام کرده بودن و مردم برای مخالفت با حکومت اين روزا رو عزا داری می کردن وگريه می کردن، اما حالا گريه کردن برای اتفاقی که افتاده درست، ولی بايد دونست که امام حسين چه شخصيتی بوده وطرز تفکرشون چی بوده در واقع شخصيت حسين برای نگريستن است نه برای گريستن.

گل يخ عزيز ما مثل اينکه وقت نوشتن نداره چه بد ):
ايندفعه من براتون نوشتم چه خوب (:

2003-03-08T22:21:00.000+03:30

فستيوال "زنان در ايران" در شهر "Evry" فرانسه Festival Femmes en Iran_ du 15 au 22 mars 2003

سينمای ايران ديگر نياز به اثبات خود ندارد، او اين قابليت را دارد تا روزمرگی را با شرم، مهربانی و فضايی شاعرانه به تصوير بکشد.
اين دعوتی است برای رها شدن در صميميت، روياها و اميدهای زنان ايران.
(از کاتالوگ فستيوال)...

خبر رو از يکی از پاريس آورده!

2003-03-07T20:43:00.000+03:30

به من گفته از خونه نرو بيرون، جاهای آلوده نرو! حالا فکرشو بکن محل کار من يکی از آلوده ترين جاهای تهرانه!!! خيلی شيک زنگ بزنم بگم دکترم گفته جاهای آلوده نرو پس من سر کار نميام! سوپروايزرم هم ميگه باشه عزيزم...
اين دو روزه که اعصابم له شده... بيرون هم که نرفتم... کم کم دارم افسرده ميشم... اگه کسی بخواد منو شکنجه کنه بايد بهم بگه نرو بيرون بمون خونه :(
حالا همه اينا به کنار قيافمو بايد ببينی اصلا جرات نمی کنم برم جلوی آينه... شاگردای عزيزو بگو... :((

2003-03-07T00:02:00.000+03:30

It`s true God made man before woman but one always makes a rough draft before creating a master piece!

2003-03-05T22:58:00.000+03:30

... در اين طرح قصد بر اينه که کل شهرک اکباتان رو از طريق فيبر نوری به همديگه وصل کنن و حتما خودتون ميتونيد حدس بزنيد که با چه سرعتی می تونيد به شبکه و نت وصل بشين؛ حتی سريع تر از خطوط "دی-اس-ال" و اين يعنی اين که شما ميتونيد به راحتی يک فيلم رو با کيفيت بالا همانند تلويزيون از اينترنت تماشا کنيد. اين پروژه به اينجا ختم نميشه؛ اتصال به اينترنت بدون استفاده از خطوط تلفن فقط از طريق يک کارت شبکه، ايجاد يک شبکه داخلی بين تمام واحدها (اينترانت)، خريد الکترونيکی، خدمات بانکی اينترنتی، ...

سعی کنيد حسوديتون نشه!!!

2003-03-03T22:26:00.000+03:30

بررسی کليشه های جنسيتی "زن خوب، مادر خوب، دختر خوب" در مراسمی به مناسبت روز جهانی زن با همکاری سايت زنان ايران و فرهنگسرای شفق

موضوع جالبی انتخاب کردن، نه؟
يه استاد داشتيم از اون مدلا که همه از همه کلاسا ميومدن سر کلاسش، يه آدم خاص، متفاوت و شديدا دوست داشتنی... درس دادنش بی نظير بود، وقتی زنگ می خورد يهو به خودم ميومدم، يه نگاه به ساعتم مينداختم... گذشت زمان رو اصلا حس نکرده بودم! فقط حيف که ترمای آخر کشفش کردم!
يه بار سر کلاس راجع به همين موضوع بحث شد، می گفت "دختر بايد خانوم باشه" يعنی چی؟ از بچگی اينارو به بچه ياد ميديم... وقتی می گيم "به به چه دختر ِ خانومی!" يعنی دختره عين گلدون گوشه اتاق می شينه و صداشم در نمياد، اگه تو حرکتی، صدايی، اعتراضی، ... از گلدون ديدی از "دختر ِ خانم" ما هم ديدی!!!

2003-03-03T00:12:00.000+03:30

وقتی رفتم سر کلاس سرش روی ميز بود از بغل دستيش با اشاره چشم پرسيدم چی شده؟ نمی دونست... وقتی سرشو بلند کرد اشکاش پشت هم می چکيد رو کتابش! بردمش بيرون، يه کم دورتر از در کلاس نشست رو زمين به يه نقطه خيره شده بود با صدايی که به زور می شنيدم گفت: "بعد از 7 سال دوستی ديروز باهام به زور به هم زد گفت سرطان خون داره! دارم ديوونه می شم... نبودنش... نديدنش..." ور منطقی پريد جلو تو چشات غم نياد، درد نياد، مواظب باش اگه نيگات کنه حالش بدتر ميشه... دلم می خواست بغلش کنم اونقدر اشک بريزه تا آرومتر بشه... بايد چی بهش می گفتم؟ ور منطقی داد می زد سکوتو بشکن زود باش يه چيزی بگو همدردی کن! ور رئاليست می گفت آخه اگه خودت جاش بودی که وضعت از اين بدتر بود...
خانواده ش اصولا وجود همچين رابطه ای رو مردود می دونستن... پسره به گفته خودش 2 ساله می دونه سرطان داره اما ديروز بهش گفته!!! می گفت همه بدن همه دروغ می گن همه...
پرسيدم آخه تو تو اين مدت هيچی متوجه نشده بودی؟ گفت: "يه چيزايی فهميده بودم اما مطمئن نبودم..." پس چرا وقتی فهميده بهت نگفته؟ اين حق توئه! گفت: "نمی خواسته منو ناراحت کنه...!!!"

دلم نمی خواد بگم بازم يه دختر به خاطر علاقه ش چشمشو رو حقيقت بست... کور شد... دلم نمی خواد بگم بازم يه همجنسم داره به خاطر علاقه ش يه اشتباه نابخشودنيو توجيه می کنه... دلم نمی خواد بگم که دختره شکست... پسر بعديو می شکونه؟ پسر بعدی دختر بعديو...؟ اين دور باطل ادامه داره...
حالم بده!

2003-03-02T00:20:00.000+03:30

خبر تاسيس اولين شهرک اينترنتي در بزرگترين شهرک خاورميانه رو از پدرخونده بشنوين!

2003-03-01T23:53:00.000+03:30

روز ۱۶ اسفند روز حمايت اهالي بلاگستان از کودکان بي سرپرست

2003-03-01T23:20:00.000+03:30

جمعه عصر هم تولد يه سالگی يه موش موشکی بود! البته اين يه بهانه شيرين بود برای يه مهمونی سرگرم کننده! من با يکی از دوستام تنها دوستای مامان اون کوچولو بوديم و بقيه دوستای عمه کوچولو بودن... چه دوستايی! يه سری از بچه های هنری دانشگاه غير انتفاعی... چه می کردن اينا! نتيجه اخلاقی اين شد که ما دو نفر به طرز مسخره ای زيادی بچه مثبتيم! ولی ما سعی کرديم کماکان خوش بگذرونيم...

2003-03-01T23:14:00.000+03:30

آی از گردگيری بدم مياد! از کار خونه بدم مياد، از خونه تکونی که نگووووووووو...
پنج شنبه قسمت عمده کار تموم شد بعدم مهمون داشتم، قسمت دومش خيلی خوب بود ؛)
جمعه صبح هم با مهمونم و يه جمعی رفتيم باغ يکی از بچه ها! چقدر بعضی وقتا بعضی آدما خودشونو به جا و به موقع از چشم آدم ميندازن... و چه احساس خوبی داری وقتی می بينی تصميمت درست بوده... چقدر لذت بخشه ببينی می خواد بهت نشون بده... می خواد آزارت بده... اما نمی دونه که تو دلت ميگی آخی کوچولو! يعنی تو انقدر بچگانه فکر می کردی و من متوجه نبودم؟... می خوای بهش بگی ديگه تصويرتو تو خاطره ام از اين خرابتر نکن اما نميگی... مگه ديگه مهمه؟

2003-02-27T00:28:00.000+03:30

Heaven`s last BEST gift is the WIFE!
"Jane Austen"

2003-02-25T22:12:00.000+03:30

چه خبره تو اين تهران؟؟؟ ماشينا از سر و کول هم ميرن بالا! يه جايی می خوای بری بايد ساعتها قبل راه بيفتی. اعصابا که له ِ له ِ...
بعد از کلاس بارون ميومد، مردم هم تو صفای ماشين مث رولت دور خودشون پيچيده بودن به صورتی که نه سر صف معلوم بود نه تهش! منم بالاخره رفتم ته صف پشت يه خانم مسن. ماشينايی که تو خيابون بودن تکون نمی خوردن، چند تا راننده هم طبق معمول از اين وضعيت سوءاستفاده می کردن و فقط دربست می رفتن با قيمت های نجومی! تا يکی از اين راننده ها داد می زد دربست، اين خانمه هم يه بد و بيراهی نثارش می کرد... يهو به من گفت جاشو نگه دارم و رفت که حال آقای سوءاستفاده چی رو جا بياره... "يه دفعه ديگه بگو دربست تا بزنم تو دهنت..."
فقط دلم می خواست بياين مردای غيور رو ببينين که مثکه اومده بودن نمايش کمدی، نمی دونم به چی هرهر می خنديدن!

2003-02-24T22:04:00.000+03:30

می گفت يه بار تو يه پارک تو فرانسه بودم، چند تا پسر با هم دعواشون شد... کار به جاهای باريک کشيد و شروع کردن به هم ديگه فحشای بدبد دادن! من متوجه معنی فحشاشون نمی شدم اما حس می کردم که وضع بد جوری خرابه... فکر کردم اگه من يه موقع اينجوری با کسی دعوام بشه و اون بگه ... من فقط بلدم بهش بگم بی تربيت يا ماکسيمم بی شعور!!! ( منم ياد فيلم نان عشق موتور 1000 افتادم که پسره بعد از کلی فحش سياسی دادن ديد نه دلش خنک نميشه شروع کرد فحشای خانوادگی دادن!) همين شد به صرافت افتادم برم فحشای بدبد فرانسوی رو هم ياد بگيرم... (تازه چند تاشم به ما ياد داد!)
بحث جالبی به نظر ميادا! "ضرورت ياد گرفتن فحشای بدبد زبان های خارجی"
من موافقم آدم از مرحله پرت نباشه اما در بدترين شرايطم محاله بتونم ازش استفاده کنم.

2003-02-22T23:22:00.000+03:30

نمی دونم چه اصراريه هيييييييييييييييييييييييييي به هم گير بدن ولی بازم با هم بمونن!
ديدين بعضی دختر پسرا به جای اينکه به هم انرژی بدن انرژی همديگرو تلف می کنن؟ اين دو تا هم اينطورين... اصلا من يکی که هروقت باهاشون ميرم بيرون استرس می گيرم :(
هيشکی هم کوتاه نمياد... بعضی وقتا فکر می کنم شايد از کل کل کردن با همديگه لذت می برن...
ور منطقی ذهنم ميگه: مگه همه بايد تو يه رابطه دنبال يه چيز باشن؟ يا مگه همه بايد مثه من فکر کنن؟
يکی از دوستام می گفت شايد دختره از اينکه پسره يه سره بهش به عناوين مختلف تذکر می ده و محدودش می کنه، لذت می بره و اينو برای خودش توجه و محبت تفسير می کنه!
آخه اين چه جور توجهيه؟ آخه...
ور منطقی ذهنم ميگه: تو کی می خوای ياد بگيری که همه چيو از دريچه ذهن خودت نبينی؟ تو کی می خوای ياد بگيری که آدما متفاوتن...
خيلی ساده س يا ساده به نظر مياد؟ آها خودشو اين شکلی درست کرده منو گول بزنه... در هر صورت منکه تا حالا ياد نگرفتم!

2003-02-20T23:41:00.000+03:30

امروز خونه دايی جان مهمون بوديم، من آخرا ديگه حوصلم بدجوری سررفته بود... هی مامانمو با چشای ملتمس نگاه می کردم که يعنی بريم ديگه، من حوصلم سررفته! ايشون هم اصلا به روی مبارک نمی آوردن!!! (اما نگران نباشين منم بلدم کارامو چه جوری پيش ببرم ؛) قيافم مثکه خيلی تابلو بود چون يهو زن داييم به مامانم گفت من فکر کنم گل يخ وسط عروسيشم حوصلش سربره... بعد دختر داييم گفت آره! با ... (دوست صميميم) درميرن! راستش خودمم از تصور اين صحنه کلی خنديدم ولی فکرشو بکنين چقدر هيجان انگيز ميشه!!! راستی چرا عروسا پشت فرمون نمی شينن؟؟؟

2003-02-20T22:44:00.000+03:30

امروز همش فکر می کنم جمعه س! چرا؟ دارم کم کم به اين نتيجه می رسم که هيشکی منو دوست نداره! ( با لبای :( و لحن اون پسره تو "رنگ خدا" بخونينش) چرا انقد بارون مياد؟ چرا انقد سرده؟ می خواستم برم بيرونا، ديگه نميشه...
اينجا چرا اين شکلی شده؟

2003-02-20T22:41:00.000+03:30

عيدتون مبارک :)
خوش گذشت؟
راستی من امروز عيدی گرفتم! مثکه اون دفعه غر زدم چرا کسی عيدای مذهبی عيدی نمی ده، به گوششون رسيده!

2003-02-19T23:50:00.000+03:30

دلم هيجان می خواد...
دلم تغيير می خواد...
دلم تنوع می خواد...
دلم يه سفر دور و دراز می خواد به يه جای جديد...
دلم شادی می خواد...
دلم رنگای جييييييييييييغ می خواد...
دلم اونيو می خواد که تا حالا نداشتم...
دلم يه کادوی خوشگل می خواد...
دلم يه دسته گل رنگ و وارنگ می خواد...
دلم ...

2003-02-17T22:53:00.000+03:30

چند روزيه تو بعضی وبلاگا بحث اينه که ولنتاين رو جشن بگيريم يا نه...
می خواستم بگم...

ما فقير از شادی هستيم. گاهی فکر می کنم هرگز شاد بودن را نياموخته ايم. با اين شرايط وزيدن هر نسيم که شادی را ميان ما بياورد غنيمتی است. برای ملتی که عشق و عاشق پيشگی در رگ هايش نهفته است و پاک باختگی در ميان مردمانش فضيلت شمرده می شود، روز عشاق آنچنان هم غريب نيست. فکر نکنم در ادبيات هيچ ملتی اين همه از عشق سخن گفته شده باشد. شک ندارم که ابراز عشق فارغ از اين که کشيشی از اهالی روم سر دهد و يا خواجه شيراز، فی نفسه سنتی زيباست. به قول استاد محمد نوری: "دوستت دارم" را من، دلآويزترين شعر جهان يافته ام...

که ديدم اونچه من می خواستم بگم رو، شازده ساده، روون و ملموس گفته.

2003-02-15T22:36:00.000+03:30

درسته که تبليغات باعث آگاهی ميشه...
درسته که تبليغات باعث افزايش فروش ميشه...
درسته که اين تبليغاتی که تو چند مرحله کامل ميشن، جذابن... هيجان دارن... همه رو سرکار ميذارن...
اما ديگه به چه قيمتی؟؟؟
چند وقتيه که رو بيل بوردای تهران يه تبليغ بسيار هيجان انگيز ديده ميشه: همه طبيعی شو دوست دارن!!!
ايندفعه ديگه به نظرم کرم از خود درخته!!!

2003-02-14T01:25:00.000+03:30

به من که تعطيلات حساااااااااااااابی خوش گذشت...
اين چند روز اخير هم خونه نبودم که وبلاگ بنويسم، متاسفم که به گل يخ سر می زدين و مطلب جديدی نمی ديدين و ممنون از همه اونايی که نگرانم بودن :)
اين چند روزه حسابی گردش کردم، به دوستام سرزدم، يه مهمونی رفتم و يه نامزدی... خلاصه که خيلی خوش گذشت.

چقدر همه جا خوشگل شده! پيش بينی می کنم امروز يکی از دوست داشتنی ترين ولنتاين های چند سال اخير باشه، ولنتاين سفيد برفی... چطوره؟
دوستی می گفت اگه بدونی بوسيدن ولنتاينت زير برف چه مزه ای ميده!!!
امتحانش ضرری نداره، نه؟ ؛)

2003-02-08T23:51:00.000+03:30

من تعطيلم، هوراااااااااااا!
ديشب انقدر حس خوبی داشتم که امروز قرار نبود صبح زود از خواب پاشم...
از شب زود خوابيدن بدم مياد، يه جورايی حس می کنم کار بچه مثبتاس! با اينکه هميشه صبح ساعت 6 مجبور بودم پاشم، ولی محاله شبا 1 زودتر بخوابم.
الانم يه ساعته برگشتم خونه، روز اول تعطيلات که خيلی خوش گذشت، با دوستام رفته بوديم يه نمايشگاه نقاشی گروهی تو گالری سيحون، بعضی از نقاشی ها واقعا با آدم حرف می زدن. از سبک کارای دوستی هم که به دعوتش رفته بودم، خيلی خوشم اومد، يه جور متفاوتی بود... يه سبک نو بود.
بعدم رفتيم يه رستوران که من تاحالا نرفته بودم، فست فود برج نادر، يکی از همکلاسی های قديمم رو هم اونجا ديدم... شب خوبی بود.

2003-02-06T00:15:00.000+03:30

نمی خواااااااااااااام! می خواستم امشب شب زنده داری کنم، فردا هم تا هر موقع دوست داشتم بخوابم! حالا نميشه :(
بايد صبح پاشم برم سرکار ورقه صحيح کنم، آخه شما بگين اين انصافه؟ من گناه ندارم؟
ور باحال ذهنم به ور شاکی ميگه! خوش باش! سخت نگير!
اين اين ور و اون ور و ميدونين از کی ياد گرفتم؟ از خانم "زويا پيرزاد" در کتاب "چراغ ها را من خاموش می کنم" با اين اصطلاحش شديدا ارتباط برقرار کردم چون خودم هميشه همين طوريم.
حالا به توصيه ور خوشگذرون با "چه خوشگل شدی امشب" انرژی می گيرم، اگه بدونين من اين آهنگو چقدر دوست دارم... باهاش کلی خاطره دارم... منو ياد تمام خاطره های خوش عيد 81 تو خزرشهر ميندازه... چقدر خوش گذشت... ميدونم هم من يادم نميره هم تو هم تو هم تو...

2003-02-03T23:53:00.000+03:30

سوژه امروز کلاس ما: مد
نفر اولی که شروع به صحبت کرد مد و پيروی ازش رو با خاک يکسان کرد و در ادامه تصريح کرد اونايی که از مد پيروی می کنن يه مدلايی کمبود دارن و...!
نفر بعدی هم تابع مد بودن رو به شدت محکوم کرد و به عنوان آخرين جمله گفت بعضی وقتا اگه لباسای رو مد رو بپوشيم مردم فکر می کنن جيجيمونيم!!! ( من عذر می خوام!!!)
يکی ديگه گفت مگه ما عروسکيم که هر روز يه جوری لباس بپوشيم؟
بعضی ها هم گفتن بستگی داره چی باشه، کجا باشه و اون لباس بهشون بياد يا نه.

من اصولا عاشق تنوعم، از مد خوشم مياد، سعی می کنم از مد جديد باخبر باشم و اگه از چيزی که مده خوشم بياد و بهم بياد حتما تابع مد خواهم بود!

2003-02-02T23:07:00.000+03:30

ديشب تولد يکی از عزيزترين هام بود، جالبه که هميشه ماجراهای خاص خودشو داره و يه جورايی متفاوته!
امروز هم تولد دو تا ازدوستامه، يه نکته جالب اينه که جديدا تعداد دوست و آشناهای بهمنيم رشد تصاعدی داشته! ممممممم از اول بهمن تا اين لحظه 12 تا تولد!!!
هر چی متولد بهمن می شناسم دوست داشتنی و خوش قلبن. اصولا آدمای خاصين ولی جنسشون شيشه خورده نداره!

يه بار يکی از دوستام داشت می گفت متولدين بهمن مثل شکلات می مونن، همشون از دور دوست داشتنی و جذابن اما از نزديک...!!!
منم جوری چپ چپ نيگاش کردم که يعنی حواست باشه من بهمنيم هااااااااا!
که گفت جوش نزن بابا، خودمم بهمنيم!
... شما بودين چی می گفتين؟

راستش من به دسته بندی آدما اعتقاد ندارم اما يه چيزی به تجربه بهم ثابت شده: اکثر بهمنی ها عاشق تنوع، تغيير و سورپرايزن، افراد منطقی و بادقتی هستن. برداشت اوليه شما از شخصيت و طرز فکرشون متاسفانه 90% اوقات اشتباه و دور از واقعيته!!!

2003-01-31T23:30:00.000+03:30

من هيچ وقت جمعه ها رو دوست نداشتم، مخصوصا عصر جمعه... بدجوری دلگيره، اگه يه جايی دعوت باشی يا بری بيرون باز يه چيزی اما اگه تو خونه باشی که ديگه...
يادمه بچه که بودم عصرای جمعه که خونه بوديم بابام ميز اتو رو می آورد و شروع می کرد جلوی تلويزيون اتو کردن، نمی دونم يادتونه يا نه اون موقع ها عصرای جمعه تلويزيون يه برنامه تفسير خبرهای سياسی هفته داشت، يه مجری کوپولو با يه ريش پر هم اجراش می کرد. حالا عصر جمعه خيلی دل انگيزه، همچين صحنه ای رو هم بايد تحمل کنی! من که هنوز که هنوزه وقتی آهنگ اون برنامه رو می شنوم حالم بد ميشه!!!
تا حالا هم کسی رو نديدم از جمعه خوشش بياد، چه سريه نمی دونم!
اما تا حالا هيچ وقت فکر کردين که اگه اين جمعه به شدت نامحبوب نبود، پنج شنبه انقدر به شدت محبوب نمی شد؟

2003-01-30T21:54:00.000+03:30

_ويزام اومد! فکر نمی کردم به اين زودی درست بشه!
_ وااااااای! چه خوب، خيلی خوشحالم کردی. موفق باشی...

بازم يکی از دوستام داره ميره! بازم يه ايرونی از ترک ايران خوشحاله... بازم همه غم عالم مال منه... بازم بغض گلومو می گيره... بازم هزار تا سئوال کهنه مياد تو ذهنم...
فکر نکنی چون دوست منه حالم بده، نه! من هر وقت رفتن يه جوون ايرونی رو ميشنوم حالم همين طوری ميشه...
وقتی بهش گفتم خوشحالم کردی تعارف نکردم... دروغ هم نگفتم، خوشحال شدم چون می بينم اون به چيزی رسيده که دلش می خواسته و براش تلاش کرده، اما دلم می گيره چون می بينم اين روزا همه مثه يه آرزوی دست نيافتنی از ترک ايران حرف می زنن، همه جوونا مراحل اين کارو حفظن...
حتما ميگی هر کی يه دفعه به دنيا مياد، هر کی حق داره به اون چيزايی که می خواد برسه، هر کی حق داره برای زندگی خودش تصميم بگيره و ... من باهات موافقم، همشو قبول دارم. تاحالا نه شده سعی کنم اونی رو که تصميم رفتن داره از تصميمش منصرف کنم نه هيچ وقت ته دل و عقلم نکوهشش کردم!
ولی يه لحظه فکر کنين... کشور آمال آرزوهاتون کجاس؟ کانادا؟ فرانسه؟ امريکا؟ ...؟
اگه مردم اون کشور هم مثل ايرونی ها وقتی کشورشون احتياج داشت که بمونن و کمکش کنن، بمونن و اونجوری که اکثر ايرونی ها می خوان بسازنش... می رفتن، هيچ وقت کشورشون به اينجايی که الان رسيده، می رسيد؟
مگه نه اينه که ايرونی بايد دل به حال ايران بسوزونه؟
وقتی من ايرونی دلم به حال کشورم نمی سوزه...

2003-01-30T00:14:00.000+03:30

Happiness comes through doors you didn`t even know you left open!

2003-01-29T00:23:00.000+03:30

نمی خواد! مگه زوره؟
چه جوری برای آدمی که دغدغه روزای روشنتر و بهتر رو نداره، از اون روزا ميگی؟ چه جوری به کسی که اصلا به پايان شب فکر نمی کنه مژده طلوع خورشيد رو ميدی؟؟؟ تازه انتظار همراهی هم داری؟ ... پس شديدا خيالاتی شدی!!!
اينا رو ور بی خيال ذهن گل يخ به ور برافروخته اش ميگه! آخه امروز انقدر از دست همکلاسی های به ظاهر باکلاسی که اونقدر سطحی فکر می کنن، عصبی شده که سردرد گرفته!
همه يا دانشگاهشون تموم شده يا دانشجو هستن، ظاهرشونو که ببينی جزو مدرن ترين دخترای پايتختن، 80 درصد (به قول 40چراغيا) ساکن ونک به بالان و 30درصد هميشه با ماَشين شخصی ميان کلاس زبان. اما امروز بايد ميومدی نظراتشونو ميشنيدی...
بحث امروز راجع به فمينيسم بود... اميدوارم ديگه شما از اونايی نباشين که تفسيرشون از اين کلمه مردستيزی و برتری عناصر اناث به ذکور و ... باشه! کلی من و يکی ديگه از بچه ها سعی کرديم متوجهشون کنيم که فمينيستا ميگن مرد و زن بايد از نظر امکان فعاليت از هر نوعش، امکان انتخاب و ... مساوی باشن و در عين حال شديدا به تفاوت های موجود در آفرينش زن و مرد و بالتبع توانايی هاشون ايمان دارن... 50 درصدشون که طبق روال عادی برنامه (!) می گفتن خب چی کار کنيم و همينه و دولت کاری برامون نمی کنه و ...!!! بقيه هم دلشونو خوش کردن به يه سری آمار مسخره که فقط به درد خوشگل کردن يه تحقيق آماری می خوره که ببری بدی به خود "کوفی" !!!
آمار دخترايی که ميرن دانشگاه رشد انقد درصدی داشته... توی چند سال اخير دخترا 55 درصد تو کنکور قبول شدن، پسرا 45 درصد! خب خسته نباشن! دستشون درد نکنه اما... هيچ وقت آمار ميدن که چند درصد از اين 55 درصد با موفقيت فارغ التحصيل ميشن؟؟؟ چند درصد به خواسته همسر يا ... گراميشون ترک تحصيل می کنن، انصراف ميدن؟؟؟
بياين يه لحظه زيادی خوش بين باشيم و بگيم 50 درصد فارغ التحصيل ميشن، حالا چند درصدشون وارد بازار کار ميشن؟ ... اينجاست که ديگه نميشه خوش بين بود!
يه بار يه مقاله می خوندم راجع به علل کاهش درصد ازدواج در ايران... جالبه بدونين که يکی از دلايل عمده اش رو افزايش روزافزون دختران تحصيل کرده، عنوان کرده بود، خيلی سادس! وقتی تعداد دخترايی که وارد دانشگاه ميشن از پسرا بيشتر ميشه يعنی پسرا به قول معروف ميرن دنبال پول و قيد مدرک دانشگاهی رو ميزنن... اما اين وسط يه مشکل خيلی خيلی پيش پا افتاده هست و اونم اينه که اون خانمی که رفته دانشگاه ديگه حاضر نيست با يه آقايی ازدواج کنه که مدرک تحصيلی اش ازش پايين تره!!!

2003-01-27T23:48:00.000+03:30

اين چند روزه رفته بودم مهمونی اتاق بغلی!
شبا تا می رسيدم خونه و شام می خوردم وقتی می شد که مادربزرگم (که هروقت پيش ما ميمونه، جاش تو اتاق منه) ميرفت بخوابه...
دلم اما برای وبلاگم تنگ شده بود.
از روز 5شنبه تا ديروز چندين آدم دوست داشتنی منو با پيام محبتشون، نامه های الکترونيکيشون و يادگاری های دوست داشتنيشون غافلگير کردن...
اونايی که ميدونی تولدت محاله يادشون بره هميشه رفتارشون اون روزای خاص خيلی جالب ميشه... منم که حسابی ويج ويجم ميشه سر به سرشون بذارم و کلی خوش ميگذرونم ؛)
اونايی که اصلا فکر نمی کنی بدونن تولدت کی هست، اصلا احتمال نميدی يادت باشن... امسال بهم يه عاااااااااااااااااااااااالمه انرژی مثبت دادن... حس می کردم ميتونم پرواز کنم يا شايد توی يه مسابقه ماراتن شرکت کنم!!!
ممنون از همتون که به يادم بودين، قدر محبتتون رو می دونم :)

2003-01-22T23:42:00.000+03:30

بهمن هم شروع شد...
باورتون ميشه 2 ماه ديگه بيشتر نمونده که سال 81 هم تموم بشه؟
نمی دونم زمان برای من انقدر سريع گذشت يا شما هم همين حسو دارين؟ من يادمه هيچ سالی به اندازه امسال اين حسو نداشتم! شايد مقياس زمانيم عوض شده! شايد دچار يه نوع بی تفاوتی شدم! شايد توی يه دوره تبديلم! هر چی هست نمی شناسمش... اما می دونم که هست... فعلا بازتابشو تو وجودم و حسی که بهم منتقل می کنه رو، دوست ندارم.
من از اون تيپ آدمايی هستم که دوست دارم گذشت زمان رو حس کنم و تا حد ممکن ازش لذت ببرم... نمی تونم و خدا رو شکر تا الان مجبور هم نشدم که مثلا اونقدر فشرده کار کنم يا درس بخونم که اصلا متوجه نشم کی هفته شروع شد، کی تموم شد... يا وقتی خودمو تو آينه می بينم با خودم بيگانه باشم!
حالا همچين آدمی باورش نميشه که 10 ماه رفته و اون چند ماهه که اين حسو داره...
ولی هنوز يه جای اميدواری هست، اونم اينه که گل يخ بعد از اين دوره تبديل بهتر فکر کنه... دنيا رو بهتر ببينه... يا خلاصه يه تغيير مثبت ايجاد بشه!

2003-01-21T23:55:00.000+03:30

تا حالا شنيده بودين که "من فکر می کنم، پس هستم."
حالا بشنوين "من فکر نمی کنم تا باشم."!!!

2003-01-20T23:41:00.000+03:30

گل يخ مريض شده بود اما حالا بعد از دو تا آمپول (ووی) بهتره، امروز ديگه رفته سرکار و کلاس و ...
مادر مهربان کلی نصيحتش کرده که زود بخوابه... که انقد نشينه پای کامپيوتر... که تمام مشکلاتش مال کم خوابيه...
خلاصه حواستونو جمع کنين که هر چه می کشيم از دست دشمن می کشيم!
اين بار ديگه توهم توطئه نيستا... خود خودشه!!!

2003-01-18T00:02:00.000+03:30

من خيلی خوشحالم! هميشه وقتی يه چيز خوشايندی وجود داره که انتظارشو بکشم، حس خوبی دارم...
فردا يکی از اون روزاست... يه حسی بهم ميگه قراره شديدا بهمون خوش بگذره ؛)
کنسرت گروه ِاآ (EA)، راجع به کنسرتشون يه مطلب جالب خونده بودم و از اون موقع دلم می خواست يه فرصتی پيش بياد برم خودم از نزديک کارشونو ببينم، تا اونجايی که من می دونم يه جورايی همه چيشون متفاوته... حتی اسمشون!
جالبه بدونين ِاآ اسم يه الهه بين النهرينی است که اونو الهه آبهای زمين می دونن و الهام بخش موسيقی دانها بوده. ساز ضربی "بلغ" برای ستايش اين الهه ساخته شده. وقتی که در اين منطقه بارون ميومده، معمولا تبديل به سيل می شده و مردم در هنگام بارش "بلغ" می زدند تا از قدرت تخريبش جلوگيری کنن.
چرا اين اسمو برای يه گروه موسيقی انتخاب کردن؟ چون يه اسم باستانيه، عربی نيست و شبيه يه آوازه.

اين اطلاعات رو از مجله 40چراغ گرفتم (شماره 25، مورخ 25 آبان 81).

2003-01-16T23:24:00.000+03:30

It is as possible for a man to know something without having been at school, as it is to have been at school and know nothing!

"Henry Fielding"

2003-01-16T00:26:00.000+03:30

بهتون پيشنهاد می کنم اگر با خدا کار دارين ...
الان يه خبر بسيار مهيج براتون دارم! نمی دونين خدا چقدر گلشو دوست داره...
داره بارون مياااااااااااااااااااد! و من خيلی حس خوبی دارم...

2003-01-15T23:54:00.000+03:30

امروز انقدر هوا آلوده بود که صبح اصلا هوا روشن نمی شد! سر کلاس همه منگ بودن و منم که از همه بدتر، يه سره سعی می کردم يا برم بيرون و يا در يه موقعيت مقتضی خميازه بکشم... خوب چی کار کنم؟ اکسيژنا تموم شده بود!
تا همگی به اتفاق هم از آلودگی هوا رو به موت نشيم کسی قرار نيست يه فکر اساسی بکنه... البته اگه بخوايم از اون نظر بگيم اينم ميتونه يکی از راههای کنترل نامحسوس جمعيت باشه!!!
منکه به نظر تا ديروز سالم ميومدم... اما از ديروز تا الان هم اشتهام کم شده، هم گلوم می سوزه و هم کم حوصله شدم. البته ناگفته نمونه که محل کارم يکی از آلوده ترين نقاط تهرانه!
تنها کاری که از دستم بر مياد اينه که دعا کنم خدا دلش برامون بسوزه و يه بارون حسابی بياد، آميييييين.

2003-01-14T22:20:00.000+03:30

کلاسمو دوست دارم، معلممو دوست دارم، اما همکلاسيامو دوست ندااااااااااااااااارم!!!
بعضياشون که اکثرا در حال چرت زدنن! دوتاشون هر جلسه حداقل نيم ساعت دير ميان! يکی نيست بگه مگه مجبورين خب؟
يکی از اونايی که هر دفعه دير مياد بدون اينکه در بزنه در کلاسو باز می کنه نه سلامی نه عذرخواهيی، از پشت ميز معلم ميره ميشينه سر جاش، بعد که معلم می بينتش با يه صدايی که خودشم به زور ميشنوه سلام می کنه!!! جدا خسته نباشه، نه؟ حالا يکی نيست بگه به تو چه؟ من هر روز تا حالا حالم بد شده (البته دارم عادت می کنم) اما به اقتضای کارم به اين موارد حساس شدم، دست خودم نيست!
اميدوارم ترم بعدی با پديده های اين کلاس نباشم...

2003-01-13T00:01:00.000+03:30

اين مصاحبه رو توی يه روزنامه تو ترکيه بدون ترجمه چاپ کردن. جالبه، خودتون بخونين و قضاوت کنين...

George Bush & Condeleeza Rice

George: Condi! Nice to see you. What`s happening?
Condi: Sir, I have the report about the new leader of China.
George: Great. Lay it on me.
Condi: Hu is the new leader of China.
George: That`s what I want to know.
Condi: That`s what I`m telling you.
George: That`s what I`m asking you. Who is the new leader of China?
Condi: Yes.
George: I mean the fellow`s name.
Condi: Hu.
George: The guy in China.
Condi: Hu.
Geroge: The new leader of China.
Condi: Hu.
George: The China man!
Condi: Hu is leading China.
George: Now whaddya` asking me for?
Condi: I`m telling you Hu is leading.
George: Well, I`m asking you. Who is leading China?
Condi: That`s the man`s name.
George: That`s whose name?
Condi: Yes.
George: Will you or will you not tell me the name of the new leader of China?
Condi: Yes, sir.
George: Yassir? Yassir Arafat is in China? I thought he was in the Middle East.
Condi: That`s correct.
George: Then who is in China?
Condi: Yes, sir.
George: Yassir is in China?
Condi: No, sir.
George: Then who is?
Condi: Yes, sir.
George: Yassir?
Condi: No, sir.
George: Look, Condi. I need to know the name of the new leader of China. Get me the Secretary Genaral of the U.N. on the phone.
Condi: Kofi?
George: No, thanks.
Condi: You want Kofi?
George: No.
Condi: You don`t want Kofi.
George: No. But now that you mention it, I could use a glass of milk. And then get me the U.N.
Condi: Yes, sir.
George: Not Yassir! The guy at the U.N.
Condi: Kofi?
George: Milk! Will you please make the call?
Condi: And call who?
George: Who is the guy at the U.N.?
Condi: Hu is the guy in China.
George: Will you stay out of China?
Condi: Yes,sir.
George: And stay out of the Middle East! Just get me the guy at the U.N.
Condi: Kofi.
George: All right! With cream and two sugars. Now get on the phone.
( Condi picks up the phone. )
Condi: Rice, here.
George: Rice? Good idea! And a couple of egg rolls, too. Maybe we should send some to the guy in China. And the Middle east. Can you get Chinese food in the Middle East?

2003-01-11T23:38:00.000+03:30

آخر هفته رو برای چی تعطيل کردن؟
وقتی ميگن تعطيلات آخر هفته به نظرم يه جوری متفاوت از بقيه روزای هفته مياد، حالا امروز بايد ميومدين اين شاگردای منو می ديدين وقتی من با يه شوق خاصی ازشون پرسيدم: "تعطيلات خوش گذشت؟"
اکثرشون منو با يه حالت کاملا بی تفاوت نگاه کردن...
من: "خب چی کار کردين؟"
اکثريت قريب به اتفاقشون تو خونه بودن!!!
من: "خب تو خونه چی کار کردين؟" ( اميدوارم که حداقل الان ديگه از فعاليت مورد علاقشون برام بگن... موسيقی، فيلم، ورزش...)
همه يا تلويزيون نگاه کردن يا خوابيدن!!!

يه حس بدی بهم دست ميده! من که نمی گم همه پاشن برن مسافرت يا ورزش فصلو انجام بدن!
اينايی که من ديدم اصلا براشون روز عادی و روز تعطيل هيچ فرقی نداره.
خب نميشه آدما رو به زور وادار کرد اين فرقو برای خودشون معنا کنن... نميشه وادارشون کرد حرکت کنن... نميشه وادارشون کرد به شيوه خودشون لذت ببرن... نميشه ...

2003-01-11T00:10:00.000+03:30

تعطيلات خوش گذشت؟

2003-01-09T23:58:00.000+03:30

درسته که من دلم می خواست برم قونيه اونم وقتی قرار بود به مناسبت تولد "مولانا"، "عصار" اونجا کنسرت داشته باشه... درسته که من وقتی می شنيدم که چقدر همه چی روح داشته غبطه می خوردم... اما اينا هيچ کدوم دليل نميشه که وقتی خبر به هم خوردن اين برنامه رو شنيدم، ناراحت نشم!
بازم همون دلايل هميشگی... بازم بی برنامگی... بازم ...
آخه ديگه کی نمی دونه که اجرای کنسرت مجوز می خواد؟؟؟
جناب تهيه کننده اينو نمی دونستن؟ شايدم يادشون رفته!!!

2003-01-08T23:58:00.000+03:30

امروز يه کاری که يه مدت بود به خاطر شرايط، از برنامه زندگيم حذف شده بود، دوباره شروع کردم...
وقتی اون برنامه ای که ميدونی بهت انرژی ميده، ترک می کنی چون مجبوری... حس بديه اما وقتی دوباره شروع ميشه و دوباره باعث ميشه حس کنی هستی... موجوديتت انگار به خودت ثابت ميشه... چون راکد نيستی، چون دوباره جاری شدی، چون اون آدم ديروزی نيستی...
اونوقته که بازم اميدوار ميشی، اونوقته که مطمئنی همه چی روبراه ميشه، فقط بايد باور کنی که ميشه...

2003-01-07T23:01:00.000+03:30

چقدر جالب، نه؟ مخصوصا ً آخرين مورد اونم تو اين دور و زمونه...
من يکی که ترجيح ميدم ارزش يه دوست رو متوجه نشم، اما اونی رو که برام عنوان دوست داره، از دست ندم!!!

2003-01-07T22:58:00.000+03:30

How do you feel time?!

To realize the value of TEN YEARS: ask a newly divorced couple.
To realize the value of FOUR YEARS: ask a graduate.
To realize the value of ONE YEAR: ask a student who has failed a final exam.
To realize the value of NINE MONTHS: ask a mother who gave birth to a still born (dead baby).
To realize the value of ONE MONTH: ask a mother who has given birth to a premature baby.
To realize the value of ONE WEEK: ask an editor of a weekly newspaper.
To realize the value of ONE HOUR: ask the lovers who are waiting to meet.
To realize the value of ONE MINUTE: ask a person who has missed the plane, bus or train.
To realize the value of ONE SECOND: ask a person who has survived an accident.
To realize the value of ONE MILLISECOND: ask the person who has won a silver medal in the Olympics.
To realize the value of A FRIEND: LOSE ONE.

2003-01-06T18:16:00.000+03:30

متاسفم که اين چند روز به گل يخ سر می زدين و مطلب جديدی نمی ديدين، سيستمم مشکل داشت ...
ممنون از همه دوستانی که نگرانم بودن :)

2002-12-31T21:29:00.000+03:30

... خيلی دلم می خواد يکی پيدا شه به من بگه چرا مردم اين مملکت انقدر از تقليد لذت می برن.
تو همه چيز. اون از لباس پوشيدنمونه که چه به هيکلمون بخوره چه نخوره، چه به ساختار اجتماعی جامعمون بخوره چه نخوره، اصلا ً خوشگل باشه به نظرخودمون يا نباشه، انگار وحی منزله و همه بايد دنبالش کنن و اگه نکنن امل، عقب مونده، بدتيپ، بی سليقه و قد هستن... يهو می بينی تمام خيابون رو پرايد برداشته و چند وقت بعدش می بينی هر طرف که نگاه می کنی يه پژو 206 ميپره بيرون...
دعای هفته:
خداوندگارا يه جو خلاقيت، نوآوری و موقعيت شناسی به ما اعطا بفرما و تقليد کورکورانه و نابجا را از ما دور بفرما، آمييييييييييين!

******

دری وری از در و ديوار اين هفتهً کاپوچينو رو از دست ندين.
اميدوارم دعای هفته اش زودتر مستجاب بشه...